ساختار شکلی و فرم نقش مایۀ بُز سفالينه هاي پیش از تاریخ 

كرم ميرزايي - فهيمه داورزن

چکیده:
سفالینه‌های منقوش ایران در بین سایر هنرهای  پیش از تاریخ از جایگاه ویژه‌ای برخوردارهستند.  این نقوش علاوه برجنبۀ زیبایی، ‏کارکردی نمادین را در بر می‌گیرد و بازخوانی آن همانند کتابی، ‏ما را از نحوۀ زندگی و اعتقادات مردمان آن دوران آگاه می‌کند.
پراکندگی گستردۀ این نقش مایه ها به همراه سیر تطور ناریخی و نیز اشکال متعدد آن ها مطالعه را برای پژوهشگران از یک سو سهل و از سوی دیگر دشوار می کند.
هنرمند پیش از تاریخ، نقش مایه های به کار رفته بر روی سفالینه های این دوره را با الهام از  انسان، طبیعت پیرامون، جانوران، گیاهانو آئین و اعتقادات انسانی استخراج کرده و آن ها را به طور واقعی گرایانه و یا با بیانی سمبلیک و رمز آمیزی استفاده کرده است. بررسی های باستان شناختی نشان می دهد که بُز از نخستین حیواناتی است که بشر موفق به  اهلی کردن و پرورش آن شود. از این رو انسان نقش این حیوان را  در معانی مختلف بر روی سفالینه ها به کار می برده است.

این مقاله در فصل نامه آموزشی ـ تحلیلی و اطلاع رسانی رشد  آموزش هنر دوره دوازدهم، شماره 4، تابستان 1394، صفحه 56 تا 64 به چاپ رسیده است.