مديريت بحران در موزه

بحران به معناي فاجعه­­اي بزرگ و ناگهاني يا اتفاقي ناگوار است. اين مسئله در مورد موزه­ها شامل: سيل، رطوبت آب از سقف ساختمان، انتشار عوامل زيست محيطي، آتش سوزي، زمين لرزه و دیگر مشكلاتي كه عامل انساني دارند مانند؛ جنگ بمب گذاري و  سرقت است. محافظت از آثار و جان انسان­ها در موزه دشوار است. بنابراين برنامه مديريت بحران لازم است تا موزه پیش از وقوع  بحران، در حين آن و پس از حادث شدن فاجعه بر اساس آن عمل نمايد.

برنامه آمادگي بحران

داشتن يك برنامه آمادگي بحران، بدين معناست كه موزه براي پرهیز از بروز فجايع اقدام نماید و با بهبود بخشيدن روش هاي ضروري خود را آمادۀ مقابلۀ مؤثر و برگشت به وضعيت مطلوب پس از وقوع بحران نماید و بدين گونه تأثيرات نامطلوب بر كاركنان مجموعه­ها و موزه به حداقل رسانده است.

اين مطالب در بردارنده اطلاعاتي دربارۀروش هاي اجرايي استانداري است كه، در وضعيت اضطراري پس از بروز هر بحران باید به كار بسته شود. اين دستورالعمل موجب مي شود در مواقع اضطراري نياز به صرف زمان براي فكر كردن نباشد.

گروه واكنش به بحران

باید يك گروه واكنش به بحران در موزه تشكيل شود. اين گروه بايد از مسئول هماهنگي حفاظت، مهندسان راه و ساختمان، مهندس برق، مأمور آتش نشاني، مأمور دارایی، مأمور پليس، مسئول فوریت های پزشکی و ديگر تخصص ها تشكيل می شود. باید به آن ها وظايف ويژه اي محول شود و به طور  مرتب جلساتي تشكيل دهنده تا از وضعيت موزه يا نگارخانه بررسي مجدد به عمل آید.

موفقیت مدیریت بحران بستگی به کمک و ایثار کارکنان موزه دارد. این هوشیاری دائمی برای حفاظت از میراث فرهنگی است.

منبع: درآمدی بر مدیریت موزه و نگارخانه، گردآوری و تدوین محمد حکمت، تهران: نزهت،1386،ص48- 49